دفتر ریاست|قوانین|درباره ما

بهترین کود برای ذرت

سه‌شنبه 21 بهمن 1404 توسط
کشاورز
| هنوز نظری وجود ندارد

ذرت یکی از استراتژیک‌ترین محصولات کشاورزی در ایران است که به دلیل تنوع ارقام (از زودرس تا دیررس) با اقلیم‌های مختلف سازگاری دارد. با این حال، دستیابی به حداکثر عملکرد در ذرت علوفه‌ای (افزایش وزن گیاه) و ذرت شیرین (ارتقای کیفیت و قند دانه)، مستلزم یک برنامه تغذیه‌ای دقیق و علمی است.


از آنجایی که بلال انواع مخلتفی مثل دندان اسبی، غلاف‌دار، شیرین و انواع دیگر دارد، در انتخاب بهترین کود باید سه فاکتور کلیدی را در نظر گرفت:

  • نوع محصول: علوفه‌ای یا شیرین.
  • هدف تولید: افزایش تناژ زیست‌توده یا بهبود کیفیت دانه‌بندی.
  • آنالیز خاک: تعیین کمبودهای واقعی عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم.


کود NPK و مایع با غلظت بالا و دسترسی سریع، پایه برنامه تغذیه‌ای برای رشد سریع محسوب می‌شوند؛ در حالی که کودهای آلی مانند کود مرغی و ورمی‌کمپوست علاوه بر تأمین مواد مغذی، ساختار خاک را بهبود بخشیده و در ذرت شیرین به افزایش میزان قند دانه کمک می‌کنند. همچنین توجه به ریزمغذی‌هایی مانند روی و گوگرد به‌ویژه در خاک‌های سبک و به‌کارگیری کود‌های محرک رشد، کلید دستیابی به حداکثر بازدهی مصرف کود است.

این مقاله با دیدگاهی جامع، به بررسی دقیق نیازهای تغذیه‌ای ذرت علوفه‌ای و شیرین، معرفی بهترین برند کود شیمیایی، آلی، تقویتی و ارائه راهکارهای عملی برای زمان‌بندی و روش‌های کاربرد آن‌ها می‌پردازد تا کشاورزان بتوانند با تصمیم‌گیری آگاهانه، عملکرد و کیفیت تولید ذرت را در شرایط مختلف ایران بهینه کنند.


عناصر تغذیه‌ای کلیدی برای ذرت علوفه‌ای و ذرت شیرین


ذرت علوفه‌ای و ذرت شیرین به دلیل تفاوت در اهداف تولید، نیازهای تغذیه‌ای مجزایی دارند. در حالی که ذرت علوفه‌ای بر حداکثرسازی زیست‌توده و محتوای پروتئین خام تمرکز دارد، ذرت شیرین به دنبال بهینه‌سازی کیفیت دانه و حفظ سطح قند است. این تفاوت‌ها مستقیماً بر برنامه تغذیه‌ای هر نوع تأثیر می‌گذارد.




عنصر

مزایا

۱

نیتروژن (N)

افزایش بیوماس و بالا رفتن میزان پروتئین

۲

فسفر (P)

توسعه ریشه و کمک به تشکیل دانه

۳

پتاسیم (K)

افزایش مقاومت در برابر تنش‌ها و افزایش کیفیت دانه و طعم

۴

روی (Zn)

کمک به حفظ سلامت برگ و دانه

۵

آهن (Fe)

ایجاد سبزینگی و جلوگیری زردی برگ‌ها

۶

منیزیم (Mg)

تشکیل کلروفیل و کمک تقویت رنگ برگ‌ها

۷

گوگرد (S)

کمک به تشکیل پروتئین و ویتامین‌ها

8

منگنز (Mn)

کمک به سلامت عمومی گیاه

9

ماده آلی

بهبود ساختار خاک و کمک به جذب بهتر

کود نیتروژن برای ذرت


نیتروژن مهم‌ترین عنصر برای رشد ذرت است و از همان ابتدای کاشت تا پر شدن دانه‌ها مورد نیاز گیاه است. این عنصر سازنده اصلی کلروفیل و پروتئین است و مستقیماً بر سلامت، رشد و عملکرد ذرت تأثیر می‌گذارد.


  • رشد قوی: باعث می‌شود برگ‌ها و ساقه‌ها سریع‌تر و سالم‌تر رشد کنند و گیاه بیوماس بیشتری تولید کند.
  • در ذرت علوفه‌ای: مقدار نیتروژن مستقیماً روی پروتئین علوفه تأثیر می‌گذارد. هرچه نیتروژن مناسب‌تر باشد، علوفه پروتئین بیشتری دارد و برای دام‌ها قابل‌هضم‌تر می‌شود.
  • در ذرت شیرین: نیتروژن کافی برای بلال‌های بزرگ و زیبا لازم است، اما اگر زیاد شود، قند دانه کم می‌شود و رسیدن گیاه دیرتر می‌شود.


میزان و زمان تأمین نیتروژن در مراحل مختلف رشد، مستقیماً روی تعداد بلال، تعداد ردیف دانه در بلال، تعداد دانه در هر ردیف، اندازه دانه‌ها و میزان پروتئین دانه تأثیر می‌گذارد. نیتروژن کافی در مراحل حساس (به‌ویژه قبل از گلدهی) باعث تشکیل بلال‌های بیشتر و دانه‌های پُرتر و بزرگ‌تر می‌شود.



نقش کود پتاس بالا در ذرت


پتاس یک عنصر حیاتی برای ذرت به خصوص ذرت علوفه‌ای است که کمبود آن خود را با علائمی مثل سوختگی حاشیه برگ (زرد و قهوه‌ای شدن لبه برگ‌های پایینی) نشان میدهد.

  • مقاومت در برابر تنش: گیاه را در برابر خشکی و بیماری‌ها مقاوم‌تر می‌کند.
  • کیفیت بلال: در ذرت شیرین برای تشکیل دانه‌های سفت و پر ضروری است.
  • جلوگیری از ورس: استفاده از پتاسیم از خوابیدگی ساقه اصلی جلوگیری و به طبع آن از تشدید آفات جلوگیری میکند.

نکته: ذرت علوفه‌ای به‌دلیل برداشت کل گیاه، پتاسیم بسیار بیشتری نسبت به ذرت دانه‌ای از خاک خارج می‌کند (حدود ۱۰ برابر).

جذب پتاسیم تا مرحله ۱۰ برگی افزایش می‌یابد، سپس کاهش می‌یابد. اما در مرحله پُر شدن دانه، پتاسیم از برگ‌ها به بلال منتقل می‌شود؛ بنابراین سلامت برگ‌ها تا پایان فصل بسیار مهم است.

برای استفاده از کود پتاس بالا در ذرت علوفه‌ای و شیرین، کود ​سولو پ​تاس و کلرید پتاسیم پیشنهاد میشود.

نکته: میزان شوری خاک می‌تواند الویت شما را در انتخاب کود پتاس بالا عوض کند. پس حتما از گیاه پزشک مشورت گرفته شود.


کود فسفر برای ذرت

کود فسفر یکی از اجزای ضروری در تغذیه ذرت است که نقش حیاتی در رشد سریع و عملکرد این گیاه دارد. از علائم کمبود فسفر میتوان به قرمز شدن لبه‌های برگ‌ها و کوتاه ماندن گیاه اشاره کرد. اما تشخیص کمبود فسفر میتواند چالش برانگیز باشد زیرا گاها کوتاه قد ماندن با جوان بودن گیاه اشتباه تشخیص داده میشود. 

 فسفر (P) به‌عنوان یکی از سه عنصر اصلی NPK، تأثیر مستقیمی بر رشد اولیه، استقرار بوته‌ها، تشکیل سریع ریشک‌ها و کیفیت محصول نهایی دارد. 

با وجود فسفر، ریشه‌ها بهتر رشد کرده و گیاه سریع‌تر در برابر تنش‌های اوایل فصل مقاوم می‌شود.

این عنصر نقش کلیدی در افزایش وزن بلال و تکمیل دانه‌ها دارد که مستقیماً بر عملکرد محصول تأثیر می‌گذارد. در ذرت علوفه‌ای، که کل گیاه برداشت می‌شود، تأمین فسفر برای حفظ تناژ و کیفیت علوفه ضروری است. به‌طور کلی، فسفر به رشد کامل و رسیدن به‌موقع محصول کمک کرده و کیفیت دانه‌ها را بهبود می‌بخشد.

منابع مناسب برای تأمین فسفر شامل کودهای شیمیایی مانند مونو آمونیوم فسفات (MAP)، دی آمونیوم فسفات (DAP) و همچنین کودهای دامی هستند. با این حال، مصرف فسفر باید به‌طور دقیق و بر اساس آزمون خاک تعیین شود، چرا که مصرف زیاد آن علاوه بر هزینه اضافی، ممکن است به محیط زیست آسیب برساند.

نقش ریزمغذی‌ها در رشد ذرت




  • روی (Zn) برای ذرت شیرین حیاتی است، چرا که کمبود آن باعث نقص در تشکیل کامل دانه‌های بلال، کچلی بلال و پر نشدن انتهای آن می‌شود. 
  • بور (B) در ذرت نقش حیاتی در تشکیل صحیح بلال و دانه‌بندی دارد. کمبود این عنصر باعث می‌شود نظم و ترتیب دانه‌ها روی بلال به هم بخورد و حالتی بدشکل به آن بدهد، به‌طوری که برخی قسمت‌های بلال کاملاً خالی از دانه باقی می‌مانند. در ذرت علوفه‌ای، کمبود بور کیفیت علوفه را برای مصرف دام کاهش می‌دهد، در حالی که در ذرت شیرین عمدتاً باعث اختلال در رشد کاکل و دانه‌بندی ضعیف می‌شود.
  • گوگرد (S) برای سنتز پروتئین ضروری است و علائم کمبود آن که شبیه به کمبود نیتروژن است، معمولاً در برگ‌های جوان‌تر ظاهر می‌شود. این عنصر به‌ویژه در خاک‌های سبک و با ماده آلی پایین نیاز به توجه ویژه دارد.
  • کلسیم و منیزیم نیز معمولاً از طریق آهک‌دهی برای تنظیم اسیدیته خاک تأمین می‌شوند.
  • آهن برای ذرت ضروری است، هرچند این گیاه حساسیت متوسطی به کمبود آن دارد. چون آهن در گیاه قابل حرکت نیست، علائم کمبود آن ابتدا در جوان‌ترین برگ‌ها ظاهر می‌شود: بین رگبرگ‌ها زرد شدن (کلروز) دیده می‌شود، در حالی که خود رگبرگ‌ها سبز باقی می‌مانند.


بهترین کود برای افزایش تناژ ذرت علوفه‌ای


در کشت ذرت علوفه‌ای، هدف نهایی دستیابی به حداکثر وزن تر (Biomass) و کیفیت پروتئین است. برای رسیدن به بالاترین تناژ، تمرکز باید بر رشد سریع رویشی باشد:


  • نیتروژن با مدیریت زمان‌بندی: اوره یا کود ​سولفات آمونیوم در مراحل کلیدی (به‌ویژه ۸ تا ۱۰ برگی) موتور محرک تولید بیوماس هستند.
  • کودهای حاوی روی (Zinc): ذرت بیش از هر گیاه دیگری به روی حساس است. مصرف کود سولفات روی یا کلات روی باعث پهن‌تر شدن برگ‌ها و افزایش ارتفاع ساقه می‌شود که مستقیماً روی وزن نهایی علوفه تأثیر می‌گذارد.
  • هیومیک اسید: برای بهبود جذب عناصر و افزایش راندمان کودهای شیمیایی، مصرف ​​هیومیک اسید همراه با آبیاری توصیه می‌شود.


کودهای مورد نیاز ذرت شیرین


در ذرت شیرین، اولویت از ساقه و برگ به سمت بلال و دانه تغییر می‌کند. کیفیت (میزان قند) و ظاهر (پردانه بودن) فاکتورهای تعیین‌کننده قیمت هستند:


  • پتاسیم بالا (سولوپتاس): برای انتقال قند از برگ‌ها به دانه‌ها و سفت شدن بافت دانه، مصرف کودهای پتاسیم بالا در مرحله قبل از شیری شدن دانه حیاتی است.
  • ترکیب روی و بور: برای جلوگیری از کچلی انتهای بلال و اطمینان از دانه‌بندی منظم در تمام ردیف‌ها، محلول‌پاشی با کودهای حاوی بور و روی در مرحله ظهور کاکل‌ها ضروری است.
  • کود مرغی مایع: بهترین گزینه برای افزایش طبیعی قند دانه و خوش‌طعم شدن ذرت شیرین محسوب می‌شود.


کود مرغی مایع برای ذرت

 

کود مرغی مایع به‌عنوان یک منبع غنی از مواد مغذی ارگانیک، در رشد و بهبود کیفیت ذرت تأثیر چشمگیری دارد. استفاده از این کود می‌تواند قند دانه‌ها را به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای افزایش دهد و در عین حال تاب‌آوری خاک را تقویت کند. تحقیقات نشان داده که ذرت‌های تغذیه‌شده با کود مرغی، درصد قند بالاتری در دانه‌ها دارند (بین ۱۰.۲۹ تا ۱۰.۸۵ درصد) که این ویژگی به دلیل رهاسازی آهسته مواد مغذی و تقویت مسیرهای بیوشیمیایی ساخت قند در گیاه است.

با این حال نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که اگر از کود مرغی تازه استفاده می‌کنید، باید حداقل ۹۰ روز قبل از برداشت آن را به خاک اضافه کنید. این کار مانع از سوختگی گیاه به دلیل آمونیاک بالا و جلوگیری از انتقال پاتوژن‌ها به محصول خوراکی می‌شود.

استفاده از کود مرغی مایع به‌عنوان بخشی از یک برنامه تغذیه‌ای متوازن، نه‌تنها به افزایش کیفیت و کمیت ذرت کمک می‌کند، بلکه باعث حفظ سلامت خاک و پایداری بلندمدت آن می‌شود.

نکته: در استفاده از این کود حیوانی با متخصص گیاه پزشک مشورت گرفته شود. بعضا افراد همزمان کود اوره و کود مرغی استفاده میکنند که امکان مریضی ریشه را افزایش میدهد.


کود سه بیست برای ذرت


بسیاری از کشاورزان سوال می‌کنند که آیا کود 20 20 20 برای ذرت مناسب است؟ پاسخ مثبت است، اما با رعایت یک شرط مهم: زمان‌بندی.


محل مصرف: کود سه بیست به دلیل تعادل در عناصر اصلی، بهترین کود برای مراحل اولیه رشد (تا قبل از ۸ برگی) است تا گیاه استارت قوی داشته باشد.

محدودیت: استفاده از سه بیست در مراحل نهایی رشد (زمان پر شدن دانه) توصیه نمی‌شود؛ زیرا در آن زمان گیاه به پتاسیم بسیار بیشتر و نیتروژن کمتری نیاز دارد. بنابراین، سه بیست را به عنوان یک «کود استارتر» یا «تقویتی میان‌فصل» در نظر بگیرید، نه تنها منبع تغذیه.

نتیجه‌گیری

در نهایت، مدیریت تغذیه ذرت تنها به معنای افزایش تناژ محصول نیست؛ بلکه تلاش برای ارتقای کیفیت دانه‌ای است که در بیش از ۴۰۰۰ محصول صنعتی، از داروهای حیاتی نظیر آنتی‌بیوتیک‌ها تا سوخت‌های پاک و امنیت غذایی جامعه نقش کلیدی دارد.


انتخاب بهترین کود برای ذرت و استفاده از تکنولوژی‌های نوین تغذیه‌ای، پلی است میان میراث باستانی این گیاه و نیازهای مدرن قرن بیست و یکم. کشاورزان با شناخت دقیق نیازهای بیوشیمیایی این «دانه طلایی»، نه‌تنها بهره‌وری مزرعه خود را تضمین می‌کنند، بلکه سهمی حیاتی در پایداری صنایع سلامت و انرژی ایفا خواهند کرد.

ورود | ثبت نام افزودن نظر